2006/Feb/25

หลังจากติดเสนอ Thesis เลยไม่ได้มาอัพบ๊อกผสมกับป่วยเป็นไข้อย่างรุนแรง เลยมะค่อยมีแรงมาอัพ ขอโทษด้วยนะคร๊าบ กลับมาเข้าเรื่องเลยดีกว่า วันนี้นายเชคขอพุดถึงเกาะนางยวนนะคร๊าบ เกาะนางยวน ชื่อนี้ ได้ยินมาจากเพื่อนสาว ชื่อ เอ็ม แนะนำว่าถ้ากลับไปเมืองไทย ไม่ไปไม่ได้แล้ว นายเชคเป็นคนรักทะเลคร๊าบ เลยรีบเชคจากเวปไซด์ www.nangyuan.com ติดต่อคุยกับพี่ต้อยคับ พี่ต้อยเสียงใสใจดี ช่วยดำเนินงานให้เราได้ห้องพักอันสวยงาม พร้อมแนะนำที่เที่ยวให้อีกหลายที่อีกต่างหาก ส่วนสำนักงานเกาะนางยวนก็ไม่ไกลเลยคับ อยู่ข้าวสารนี่เอง วันนั้นแวะไปหาพี่ต้อย เลยแอบไปเที่ยวข้าวสารด้วยโห๊ะๆ สามารถเดินทะลุซอยซูซี่ได้เลยคับ ป๋มเป็นเด็กเที่ยวแถวนั้นมาก่อน เรื่องไปแถวนั้นเลยง่ายไป

ไปเที่ยวคราวนี้ แพลนกันทั้งหมดว่าจะไปเจ็ดคนคับ สี่คนแรกไปนางยวน ส่วนสามคนหลังบินตามมาเจอที่สมุย แต่เพื่อนที่ไปนางยวนจะกลับกรุงเทพก่อน ก็เลยกลายเป็นว่านายเชคอยู่ที่นั่นนานสุดๆๆ เพราะว่าต้องเทคแคร์เพื่อนให้ครบทุกคนก่อน พวกเราเลยจับเที่ยวบินไฟล์ทเช้าสุดของบางกอกแอร์เวยส์ ไปเกาะสมุย การจองเที่ยวบินนะคร๊าบ ถ้าจองลำหย่ายจาบินไปเร็วกว่า ถ้านั่งใบพัดไป ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง พวกเราเลยเลือกไฟล์ทลำหย่าย ใช้เวลาสี่สิบนาทีเท่านั้นคร๊าบ ทีมนายเชคไปถึงสมุยเวลา เจ็ดโมงเช้า มีรถบริษัทเรือลมพระยามารับที่สนามบิน ไปส่งที่ท่าเรือ นั่งเรือต่อไป เกาะนางยวนคร๊าบ

นั่งเรือคาตามารันใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง จากเกาะสมุย ไปยังเกาะนางยวน วันนั้นคลื่นลมแรงเพื่อนนายเชคเมาเรืออ๊วกแตกอ๊วกแตน แต่โชคดีนายเชค ไม่เมาเรยรอดตัวปาย

เกาะนางยวนเป็นสามเกาะเล็กๆ อยู่ท้ายเกาะเต่า กลางอ่าวไทย อยู่ใกล้จังหวัดชุมพร แต่เป็นเขตนึงของสุราษ ไหงเป็นงั้นหว่า มาดูรุปกันเลยนะคร๊าบ

วิวจากหน้าห้องพักผมคร๊าบ ผมอยู่ห้อง Q

ข้อดีคือ วิวสวยเริ่ดคับ ห้องก็สวย สบาย มีดีวีดีด้วยคร๊าบ แต่ข้อเสียคือ สูงเกินคร๊าบ ต้องไต่ขึ้นไปนอน เกาะตรงกลางที่เห็น นั่นเป็น ห้องอาหาร พี่ห้องพักแขก แล้วก็ มีร้านดำน้ำคร๊าบ ราคาห้องคิวตกประมาน คืนละหกพันห้าคร๊าบ

วิวที่เกาะนางยวนคร๊าบ

ทริปนี้นายเชคป่วยมากคร๊าบ เป็นไข้หนักตลอดการเดินทาง เลยต้องไปหาหมอที่เกาะเต่า พี่พยาบาลที่เกาะเต่าก็ใจดีมากๆคับ คิดราคาคนไทย ชื่อพี่นก อยู่คลินิค ไทยอินเตอร์บนเกาะเต่าคร๊าบ

ที่หมู่เกาะอ่างทองคร๊าบ

จากเกาะนางยวน นายเชคก็นั่งเรือกลับมาอยู่สมุยต่อ จับจองเรือ ของซีทรานดิสคอฟเวอรี่ ไปเที่ยวยังหมู่เกาะอ่างทองคร๊าบ สวยจริงๆ

น้ำสวยนะคร๊าบ สวยจริงๆ หมูเกาะอ่างทอง

รอบนี้นายเชคทำรองเท้าขาดคร๊าบ เซรงเลย นายเชคเลยต้องเดินทางเปล่ากลับสมุย ฮ่าๆ

รองเท้าป๋มขาดไปเรย โฮ เสื้อผมน่ารักไหมคับ ซื้อมาจาก สวนสัตว์เชียงใหม่พร้อมหมวกคับสนับสนุน น้องแพนด้าสองตัวคร๊าบ

นายเชคก็กลับมานอนพักที่สมุย ที่บุรีรสาคร๊าบ โรงแรมใหม่สวยเริ่ดเด้ง กลางหาดเฉวง แถมโรแมนติกสุดๆๆด้วยคร๊าบ

ห้องนอนโรแมนติกจริงๆนะคับ บรรยากาศโรงแรมก็ดีมากๆนะคับ มีอาหารเช้าพร้อม พนักงานบริการเป็นเลิศคร๊าบ ราคาคืนละหกพันบาทคร๊าบ รับรองว่าคุ้มกับ การไปเที่ยวพักผ่อนคร๊าบ

บรรยากาศโรงแรมละสระว่ายน้ำ และหาดเฉวงคร๊าบ

แต่จริงที่เที่ยวมีเยอะกว่านี้มาก แต่ผมพยายามย่อลงมาเหลือไว้นิดเดียวนะคร๊าบ

2006/Feb/11

หลังจากกลับมายุ่งๆ เรื่องยุ่งเหยิง พันพัวอิรุงตุงนังไปหมด วันนี้มีโอกาสมาอัพบล๊อกตัวเองซะที หลังจากที่ว่าจะมาอัพหลายที แต่ไม่มีโอกาสสักที หลังจากไปติดเกมปังย่า ฮ่าๆๆๆ ส่วนตัวเป็นคนชอบตีกอล์ฟอยู่แล้ว แล้วมันก็ไม่ยากเลยที่จะติดเกมนี้ได้ง่ายๆ เพราะมันคือ เกมตีกอล์ฟออนไลน์ ที่มันที่สุดในชีวิต ฮ่าๆๆ ข้อดีของมันคือ ถูกกว่าไปตีจริงๆ ที่สนาม แล้วก็ไม่ต้องไปตากแดด ตากลมให้เป็นหวัดกลับบ้านอีกต่างหาก หลักการเล่นก็คล้ายคลึง ดูลม ดูไม้ ดูสนาม ใช้สมอง มันสนุกจิงๆ โห๊ะๆๆๆๆ

กลับมาเรื่องที่ไปเที่ยวเมืองไทยกันดีกว่า กลับไปตั้งแต่ก่อนคริสมาส ตั้งใจว่า จะฉลองกับครอบครัว รวมถึงวันปีใหม่ด้วย กลับไปวันแรก ไม่ได้ทำอะไรมากมาย แค่มุ่งหน้า ไปห้างใหม่ใจกลางกรุงเทพ สยามพารากอน นั้นเอง มีห้างสรรพสินค้าใหญ่ในเครือ เดอะมอลล์มาเปิด ด้านหน้าห้าง ดูหรูหรา เริ่ด มีแบรนเนมมาลงมากมาย อย่าง Hermes, Emporio Armani แต่ทุกร้านยังไม่ให้เปิดให้บริการ นายเชคอย่าวเซรง ฮ่าๆๆ เลยเดินเล่น แถบร้านขนม แอบไปเจอร้านขนมอยู่ร้านนึง เป็นร้านโปรด ชื่อ Le Notre ชั้นหนึ่งสยามพารากอน เคยทานร้านนี้อยู่ครั้งนึงตอนไปเที่ยว Las Vegas อยู่ใน โรงแรม Paris ร้านเดียวกัน ขนมเหมือนกัน แต่ที่แน่ๆๆ ขนม แบบนี้ ที่เมืองไทยราคาย่อมถูกกว่า นายเชคเลยซัดซะกาจาย ในราคาที่เวกัส อาจจะขายที่ก้อนเล็กๆอยู่ที่แปดเหรียน ตกประมาณ สามร้อยหกสิบบาท แต่ที่ พารากอน ราคา ร้อยสามสิบห้าบาท รสชาติเริ่ดเท่ากัน

ขนมชิ้นนี้เป็นขนมชิ้นโปรดของป๋มเองคร๊าบ

หลังจากขนมเสร็จก็ต่อด้วยอาหารต่อ ที่พารากอน มีร้านก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นเนื้อ อร่อยเริ่ด อยู่ร้านนึงถัดขึ้นไปอีกชั้นของร้าน Le Norte แต่ร้านนี้ไม่ใช่ร้านก๋วยเตี๋ยว เป็นร้านอาหารของโรงแรม Oriantal มาเปิด คิดว่าเป็นร้านเดียวกับที่ เพนนินซูล่า แถวราชประสงค์ รสชาติอร่อยเริ่ด รับรองทานแล้วจะไม่ลืมรสชาติไปตลอดชีวิตแต่ราคาอาจจะแพงไปนิด แต่รับรองว่าคุ้มค่ากับการที่ได้ลิ้งลอง อาหารอร่อยสักครั้งนึง

บรรยากาศหน้าห้างพารากอนในวันปีใหม่

ต้นคริสมาสที่วางทิ้งมาตั้งแต่วันคริสมาสจนวันปีใหม่

จากนั้นกาป๋มก็ใช้บริการรถไฟฟ้าจากสยามพารากอน ที่สำคัญ ใครที่มีรถ สามารถนำรถไปจอดทิ้งไว้ที่พารากอนได้คร๊าบ มีบริการ Valet Parking โดยไม่เสียค่าบริการเพิ่มใดใด แถมไม่ต้องเสียค่าที่จอดรถของทางห้างอีกคร๊าบบ ป๋มก็นั่ง รถไฟฟ้าไปลงที่ชิดลม เพื่อไปเค้าท์ดาวน์ ที่เวิร์ลเทรด แบบว่าขอสักครั้งได้มาเค้าท์ดาวที่นี่สักหน่อยล่ะกัน คนเยอะๆมากๆคร๊าบ เหมาะเจาะกับว่า เดินไปที่ซุ้ม ไฮเนเก้น เค้าเปิดให้จองโต๊ะคร๊าบ โต๊ะละสามพันบาท แลกกับโต๊ะที่นั่งได้สี่คน พร้อมคูปองเบียร์ และเครื่องดื่ม ราคาสามพันคร๊าบ วันนั้น ป๋มเองก็ไม่ได้แพลนอะไรล่วงหน้า ไปกะเพื่อนสองคน เลยแบบว่าไม่รู้จาสั่งอะไร ตอนจบงาน คูปองเหลืออื้อ เลยแลกเบียร์กระป๋องกลับบ้าน มาได้อีกสามสิบกะป๋อง คร๊าบ ได้โอกาสหาเรื่องเที่ยว มีของติดไม้ติดมือกลับบ้านด้วยคร๊าบ

บรรยากาศซุ้ม Heineken คร๊าบ คนเยอะแยะมากมาย

มีวง Cresendo มาร้องให้ความบันเทิงด้วย

ส่วนบริเวณหน้าเวิร์ลเทรด คนก็แน่นขนัดมาก เต็มไปหมด แต่กาป๋มขอไปเปิดหูเปิดตาแค่หนเดียวก็โอเคแล้วคร๊าบ ส่วนตัวเองแก่แล้วไม่ชอบไปที่คนเยอะๆๆ ก็ได้อารมณ์อีกแบบนะคร๊าบสำหรับคนที่ชอบอารมณ์ เฮฮาปาร์ตี้

สำหรับเรื่องวันปีใหม่ที่ผ่านมาของนายเชค ก็จบแค่นี้ คราวหน้า นายเชคจะพาไปเที่ยวเชียงใหม่นะคร๊าบ แล้วจะรีบมาอัพคร๊าบบ

2006/Jan/29

หายไปอีกแล้ว หายไปเดือนกว่าๆ กลับไปเที่ยวเมืองไทยมาคร๊าบ ตลอดเดือนกว่าๆที่หายไป แล้วเด๋วจะเอาเรื่อง เที่ยวทั่วไทยกับนายเชคมาลง ในงวดหน้าคร๊าบ วันนี้อยากมาระบาย ใจมันเบื่อ มันเซรง เซรงโว้ย หลังจากกลับมา ทุกอย่างหลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป รอบนี้ ทะเลาะกะเพื่อน กลับมาดีกันได้คนนึง เลิกคบกันไปคนนึง เวนกำ ไม่พอ กลับมาทำงาน บอสก็ใจร้าย

บอสเปลี่ยนไปหน้ามือ หลังมือ ทำไมนะเหรอ เมื่อก่อนจะกลับไป บอสขาดคนไม่มีคนช่วยงาน ตอนนี้บอสมีคนทำงานได้ คำพูดแทงใจ หลายคำ พุ่งเข้าหูมา เหมือนว่าเราต้องไปของานเค้าทำ ทั้งที่ก่อนกลับเมืองไทย ก็เคยโทรไปลาออกแล้วหนึ่งรอบ แต่บอสเป็นคนบอกเองว่าไม่อยากให้ไปอยากให้อยู่กับบอส อยากให้ไปทำงานวันไหนก็ไปทำให้ กลับไปเที่ยวเมืองไทย บอกว่าอยากให้รีบกลับมาก็รีบกลับมา รู้งี้อยู่ต่อไปอีกก็ดี พูดออกมาได้ว่า เก็บไว้ทำงาน เพราะว่าสงสาร เดี๋ยวไม่มีเงินไปเรียน ไปส่งรถ คำพูดบอสที่ฟังไม่เข้าหูใครเลยมีมากมายกว่านี้เยอะแยะ เริ่มไหลพร่างพรูเข้าสู่สมองป๋ม ถึงจะไม่หยาบคาย แต่ก็เป็นคำพูดเหมือนเราไม่ใช่คน เหมือนเราเป็นแค่สัตว์ชนิดนึงเท่านั้น โท่ พ่อแม่ป๋มก็ไม่อยากให้ไปทำงานสักเท่าไหร่กะคนปากแบบนี้หรอก ก่อนจะกลับไป สั่งว่าอย่าไปลงเรียนวันจันทร์ เพราะว่าจะให้มาทำงานให้ สุดท้ายพอกลับมา ก็บอกว่าไม่ต้องมาทำแล้ว กลืนน้ำลายตัวเองชัดๆ แล้วแบบนี้จะเป็นหัวหน้าให้ลูกน้องชื่นชมได้ยังไง

เสียใจ ไม่รู้ว่าจะเสียใจยังไง เราก็รักบอส เหมือนบอสเป็นญาติผู้ใหญ่คนนึงของเรา บอสอยากได้อะไรก็รีบไปหามาให้ จนโทรไปหาแม่ แม่ยังบอกเลยว่าทำไม เห็นไปไหน ก็คิดถึงแต่บอสตลอด แล้วทำไมบอสถึงทำแบบนี้ นั่นสิ ทำไมบอสถึงเป็นแบบนี้

เจ็บแล้วจะจำ โทรไปบอกแม่แบบนี้ กับการที่ให้คนอื่นต้องมาด่าเสียๆหายๆ พ่อแม่เรายังไม่เคยพูดแบบนี้ แล้วทำไม โฮ ทำเหมือนบ้านเรายากจน ต้องไปแบเงินมาขอใช้ ก็ไม่ใช่ เราไปทำงาน แลกเงิน ไม่ใช่ไปเอาเงินแล้วต้องเสียศักดิ์ศรีแบบนี้ ป๋มไม่อยากได้

พอทีกับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ต่อไปนี้จะไม่เหลืออะไรอีก แบบนี้ต้องลาออก พอแล้วโว้ย กับงานเฮงซวย แบบนี้

ตอนนี้ผมได้เรียนรู้แล้ว ว่าคนเราหนะมันเป็นไปได้ กลับไปกลับมาเป็นได้ทุกอย่าง ต่อไปนี้จะไม่ไว้ใจใครอีก อยากจะไปสตอเบอรี่ก็ใครก็ได้ แต่คงไม่ใช่กับผมอีกต่อไป

ลาก่อนบอสที่ผมรัก ความรักที่ผมเคยมีให้ ผมขอคืนหมด และผมก็ขอความนับถือที่เคยให้มาทั้งหมดคืนด้วย จบกันที ทำไมไม่ปล่อยให้กรู ลาออกไปตั้งแต่ปีที่แล้วฟ่ะ เก็บไว้ทำร้ายจิตใจกันทำซากไร